een ander zadel

Sinds ik in Haaksbergen die westernzadels gezien heb, en ondervonden dat mijn Schontal Pandur niet echt een zadel is voor lange buitenritten op een nerveuze criollo, heb ik me een goedkoop zadeltje via ebay aangeschaft.



Het is een zadel dat zijn dienst reeds bewezen heeft gezien de sleet- en gebruikssporen erop, maar ik kan er nog wel een tijdje veel plezier mee hebben. Ik heb het ff op Dut gezet na controle door een zadelmaker, en het paste zo op het eerste zicht. Natuurlijk is dit geen garantie, maar we hebben op 3 weken tijd zo'n 5 uren ermee gereden in de bak en op wandeling en ik ben in elk geval tevreden. Wat een verschil met een engels zadel....

Inez heeft het ook eens geprobeerd en zij is er ook enthousiast over...behalve toen ze wat hindernissen nam en de zadelknop in haar maag duwde.

Oefenjumping Manege Gravenhof Zepperen

Zaterdag nog op oefenjumping gegaan. Inez heeft met Ungaro 3 rondes gereden op 70/80 cm met oxer 80 breed. Het ging behoorlijk tot zeer goed: 1ste ronde 1 balk, 2de ronde 3 aangetikte en 2 gevallen, 3de ronde 3 balken aangetikt maar helemaal foutloos. Waar hij 3 maand geleden nog wegliep van de blokken van de muur, sprong hij er nu over alsof het niks was. Bij het inrijden had hij wel veel aandacht voor de (kunst-)bloemen waarmee het parcours versierd was. Denk dat hij toch geen platic lust... :D

Lisa sprong met een pony van manege Capriole en ging 2 keer foutloos rond. "Piece of a cake", noemde zij het. Jaja als je die pony kent, weet je dat ze het uitstekend gedaan heeft.

Volgens mij was dit dus een geslaagde dag omdat Inez duidelijk vooruitgang maakt met Ungaro en Lisa geen schrik heeft op een pony, ook als het er 1 is die graag in rengalop gaat op het patcours. Ook nog een pluim voor de manegehoudster, Annick Bijloos, die werk gemaakt heeft van het mooie parcours. Proficiat! Wij komen zeker terug.

Nummer 5

Paard nr 5 is vandaag toegekomen. Een witte ponyruin van 10 jaar, die luistert naar de naam "Chivas", waarop hij onmiddelijk herdoopt werd in "Wisky".
Volgens de vorige eigenares, is hij heel gevoelig in de mond, zacht op de teugel en uiterst gevoelig voor beenhulpen. Het is de bedoeling dat Lisa hem rijdt, maar idereen hier kennende, zal hij ook wel Carine, Femke en Inez op zijn rug moeten dulden... kwestie dat iedereen weet hoe hij rijdt.
Spijtig dat het hier vanavond zo slecht weer was, anders had hij al op de buitenpiste zijn kunnen mogen demonstreren. Nee nee, laat hem maar een dag of 2 acclimatiseren en vrijdag geven ze beter weer, dus dan mag hij zijn eerste optreden doen.

Een zadel kopen....

... is niet simpel als je zelf wat rondkijkt op internet. Ik heb bvb altijd met een VZH zadel gereden. Nooit klachten over gehad behalve dat de zit wat nipt was. Paard nooit gevoelig geweest in de rug, nooit pijn gehad door het zadel. Maar het zadel heb ik ondertussen meer dan 22 jaar en had het zelf 2dehands gekocht. Dus ik naar vervanging gezocht.
Op ebay een Schöntal pandur gekocht voor €99. Ik dacht: past het niet voor mijn paard, er lopen er hier nog 4 andere ronden past het zelfs niet voor die 4 dus is er nog geen geld weggegooid.
Nu het past Dut wel, ook voor mij en toch voel ik me er niet echt goed op. Dus ik keek rond naar iets anders en omdat ik me meer op wandelen en misschien wat lichte endurance ( 35km) zou willen doen, had ik gedacht aan een endurance zadel. Kom ik in een horseshop, zegt die verkoper/eigenaar: neen geen endurance voor jou, neem een westernzadel -> groter opp op het paard dus minder druk per cm² en daar kon ik hem in volgen.
Maar ik zag er niet echt wat ik wou (had ondertussen ook op bokt.nl die uitleg van een passend zadel gelezen) dus ik naar huis zonder zadel.

Lees ik wat verder op internet over zadels, kom ik op een website van een tamelijk bekende zadelmaker en daar staat:" Het is een wijdverbreid misverstand dat westernzadels met grote skirts een betere drukverdeling zouden hebben dan engelse zadels"

Terug naar af dus en zal mijn Pandur maar gewoon worden, zeker?

Zondagwandeling

Vandaag samen met onze kids en een hoop leden van Capriole een wandelingetje gemaakt. Dut deed het voortreffelijk rustig, zelfs met losse teugel lukte het. Tot de andere paarden korter achter hem begonnen lopen en hij toch weer nerveus werd. Dat heeft zo'n half uurtje geduurd en dan ben ik weer voorop gaan lopen en werd hij rustiger. Femke kwam me gezelschap houden met Chay, maar die haar stap is echt traag. Regelmatig moest ik eens achter me kijken om te zien of ze nog volgde.



De anderen, we waren in totaal met 13 ruiters, zijn via een andere weg naar thuis gereden en hebben nog wat zitten springen en galopperen op de piste.



Morgen ga ik eens alleen op stap met Dut en kijken wat hij doet. Ben echt benieuwd...

Oefenjumping Hoeselt

Gisteren zijn we dan afgezakt naar Hoeselt om een oefenjumping te rijden. Voor Inez met Ungaro liep de eerste op 60 cm falikant af: 3 weigeringen en 1 balk getrokken. Ik heb het niet gezien, misschien had onze Dicky door dat ik niet keek want de 2de ronde op 70 cm liep hij uitstekend: 1 balk getrokken omdat Inez hem niet terugnam na de eerste van een dubbelsprong. Ik ga me nu echt eens met dat meisje bezig houden: veel in-uitjes springen en nog veel meer dressuurgericht werken, want dat ziet er niet goed uit. En ik heb ook de indruk dat 60cm te laag is voor hem: hij moet geen moeite doen en misschien zit daar het probleem, beetje nonchalant zijn.

Vandaag eens van dichterbij bekijken.

Wandelingetje

Gisteravond dus nog ff op wandel geweest met Dut, Inez met Ungaro en Lisa met Jozeppa (Joske). De eerste km was hij rustig maar dan begon hij weer te trippelen tot ik een km verder op kop ging lopen en de andere 2 achter me. Dat ging duidelijk beter. Tot ze allemaal de weg terug naar huis zagen, begonnen ze alle 3 een versnelde stap te doen. Hadden ze honger of wilden ze op stal? Geen idee, maar ik geef niet op :)

Toen we vertrokken moest ik wel ff lachen: Femke was Chay aan het rijden in de bak en toen deze ons hoorde vertrekken, was ze ineens haar aandacht voor de les kwijt. Maar Femke vertelde me vanochtend dat ze toch beter begint te gaan maar ze heeft wel sporen nodig om duidelijker hulpen te geven. Moet ze dan voortaan maar doen.

Zondag zouden we om 10u vertrekken voor een daguitsap met picknick. Ze geven lekker warm weer, hou ik wel van en ondertussen kan ik wat weggetjes uitzoeken om een tocht uit te stippelen.

Wat me ook opviel is dat het niet meer aangeraden is om op stoppelvelden te gaan galopperen, niet op vers ingezaaide stoppel, noch waar de wikken reeds hoger staan: je ziet geen konijnepijpen meer onder die begroeiing en ik heb geen zin in kwetsuren, of erger, gebroken benen...

Vanavond zit er een ritje naar Hoeselt in: Inez gaat met Ungaro op jumping. Ik weet nog niet of ik Dut meeneem als trailertraining. Hij gaat wel graag met zijn maatje mee, dus wie weet.

En met Marion heb ik afgesproken om volgende woensdag in en rond Sterkdsel een rit te gaan maken. Kan ik Marion's zadel eens bestuderen want ik twijfel momenteel tss een lederen westernzadel,
een synthetisch Abetta-zadel



of een chileens endurozadel

Het lege gat na Haaksbergen

Deze week nog niet veel gedaan met de paarden. Gisteren enkel Inez met Ungaro naar de les gebracht, zelf niet gereden, zelfs niet met Dut bezig geweest. Ik denk dat ik hem deze namiddag ga opzadelen en een ritje maken, misschien neem ik Ungaro mee als handpaard. Dan is Dut hopelijk rustiger.
Ik zal wel zien, ik hou jullie op de hoogte hoe het geweest is.

Haaksbergen 11-12 sep Final part & impression

Tja Haaksbergen...
Wat kan ik zeggen buiten dat het veel te kort was (het weekend), te goed (de mede-criollanen), te mooi (de paarden en omgeving) en toch zijn Inez en ik te-vreden dat we er waren, dat we het meebeleefd hebben en dat we zeker nog terug komen.
Spijtig genoeg heb ik maar heel weinig foto's kunnen maken omdat:

-vrijdag mijn batterij van het fototoestel leeg was
-en zaterdag Dut zo nerveus was, dat Raf me de hele dag letterlijk op sleeptouw genomen heeft

Ok, nu het verslag:

Vrijdag stipt om 10u zijn we vertrokken voor een rit van 310km. Alles ging heel vlot tot de gps ons na Geleen de A2 opstuurde ipv de A73. Toen ik het door had was het natuurlijk al veel te laat en dan hebben we, verplicht!, de nieuwe ringweg rond Eindhoven mogen bekijken. Net achter Eindhoven even in de file gestaan maar om 15.10u draaiden we dan toch Erve Bruggert op waar we al meteen op onze donder kregen dat we paarden NIET op de parking mochten afladen. Te laat, Ungaro had met zijn voetjes al groene afdrukken geprint op de klinkers...


Dan Dut en Ungaro maar op de wei gezet om ff bij te komen van de lange rit. Maar zo op het eerste zicht hadden zij er geen last van gehad. Ik heb ze de hele rit lang ook niet gehoord op de trailer.





Omstreeks 16u was het verzamelen geblazen en werden de paarden opgezadeld voor een eerste rit. Iedereen die reeds aanwezig was natuurlijk onmiddellijk mee. Ah ja, we waren toch gekomen om te rijden en niet om op een stoel te zitten... :)



Reeds bij het begin van de rit begon Dut aan zijn triepelpasjes terwijl Ungaro meeliep alsof hij nooit wat anders gedaan had.

Effe nog op het beton maar dan draaiden we al onmiddellijk het bos in. Heerlijk rijden was het: uitstekende zandwegen, lekkere temperatuur en fijn gezelschap.

Omdat Dut zo onrustig was, bleef Raf bij me en daar Moos wat gevoelig liep, bleven wij op onze beurt dan bij José. En kijk... Dut begon zich te gedragen en stapte rustig mee. Dat beloofde voor de verdere tocht.

Nee dus: aan het volgende kruispunt waar iedereen terug samen kwam begon Dut weer. Ik moest hem steeds in voltes rijden om een beetje te kalmeren. Eerlijk... dan is er geen fun aan. Toppunt was dat wadje door de beek: ipv er recht door te gaan, wou Dut zijn zijwaartse pas demonstreren en kreeg ik zo'n emmertje water aan mijn schoen in.
Dan kwam Raf op het idee om achter hem te rijden en idd dat kalmeerde Dut zodat de terugtocht toch nog heel aangenaam geworden is voor mij.
Ondertussen had Inez nog een wedstrijdje crossen tegen Frank met zijn quarter gewonnen (zegt zij, maar ik vermoed dat Frank haar laten winnen heeft want Ungaro is niet onze snelste).
Aangekomen op het erf, hebben we de paarden gestald, laten drinken en gevoederd. Dan zijn we ons gaan omkleden om zelf iets achter de kiezen te steken. Die T-bone was dus verschrikkelijk lekker, de companie heel gezellig en de wandeling een verademing. Ik weet echt niet wat ik nu het fijnste vond aan de avond. :)
Terug in de bungalow nog ff een flesje wijn gekraakt om de avond af te sluiten en omstreeks middernacht naar bed.

Zaterdagmorgen werd ik wakker door het gelik aan mijn tenen van Merlijn, de australische herder van Werner. Heel vriendelijk en aangenaam beestje maar hij had toch beter een koffie megebracht ipv een natte tong. :)

Om 8.30u werden we op ontbijt verwacht wat met veel smaak verorberd werd door iedereen. Ook door diegenen die hadden "genoten" van een koude douche 's morgens...

Iedereen was opgezadeld om 10.30u en daar gingen we voor een lange rit terug op weg. Al meteen had ik opnieuw dezelfde problemen met Dut en Raf stelde voor om Dut met de bosal aan te lijnen. Zo gedaan en dat ging heerlijk: ik kon zelfs zonder handen rijden... :D Niet onmiddellijk de bedoeling, maar op dat moment wel de best denkbare methode om zonder brokken de rit uit te doen. En het contact was zo close dat sommigen ons ineens raar bekeken, maar dat maakte ons plezier en onze gesprekken er niet minder om.



Tegen 14u kregen we broodjes en een appelsapje, de paarden konden wat uitrusten op een grasrijk stukje land.


Nadat iedereen gevuld was, hadden we de keuze tussen de lange en de korte tour. Ik besloot maar om de korte te nemen, samen met Raf, Elly, Inez, Jose, Paul, Connie en diegenen die ik nog vergeet (sorry daarvoor)


Rond 15u waren terug op Erve Bruggert en voor ons begon dan spijtig genoeg het klaarmaken om af te rijden: de paarden voorzien van water, zadels en hoofdstellen opbergen, hooinet vullen voor de lange terugreis en tenslotte onze rommel uit de bungalow halen, inpakken en inladen.



En dan.... kwamen we eindelijk toe aan Connie's appeltaart met lekkere verse koffie en nog wat nabesprekingen over de rit.


Omstreeks 17u hebben we dan afscheid genomen en begonnen we aan de lange weg terug.


Nog een dikke proficiat voor wie hier zijn tijd ingestoken heeft

en tot volgende keer!

Haaksbergen 11-12 sep deel 3

Net geen 5.30u en ik ben er al uit zonder wekker. Ik kijk er zo naar uit om te vertrekken. Eindelijk kan ik een hoop mensen ontmoeten die dezelfde liefde delen voor de criollo. Mensen die niet naar paarden kijken met oogkleppen op, die paarden zoveel mogelijk paarden willen laten en er geen mensen van willen maken.

Maar dan moet ik nu wel beginnen met inpakken want door omstandigheden heb ik nog niks klaar. Vrienden hadden namelijk één van hun paarden dood liggen in de wei en dan ga ik ze steeds helpen om het beestje te vervoeren naar een plaats waar Rendac gemakkelijk het kadaver kan komen oppikken.
Het minst prettige moment van dierenhouden: er definitief afscheid van nemen.


Ik ga pakken.

Haaksbergen 11-12 sep deel 2

De kogel is door de kerk: niet Carine, niet Femke maar Inez gaat mee. Zal Ungaro blij mee zijn dat zijn bazinnetje mee gaat.

Haaksbergen 11-12 sep deel 1

Stilletjes aan begin ik met de voorbereidingen. Vandaag krijgt de Patrol een groot onderhoud met doorsmeerbeurt, de trailer is in orde (moet ook wel, is brandnieuw!)
Heb contact gehad met José om af te spreken waar we elkaar ontmoeten om samen verder te rijden. Toch handig die google maps, je kunt de parking zien op de satellietbeelden.
Ik twijfel nog of ik een metalen koffer meeneem met alles erin of toch maar gewone reiskoffer...
Ook heb ik de 2 walkie-talkies laten opladen, altijd handig als je met een groep van 20-30 paarden vertrekt voor een tocht. Is er steeds contact tss de voorste ruiters en de achtersten zonder dat je een gsm moet gebruiken.

Het enige probleem dat ik heb is: ik weet nog steeds niet wie er meegaat met mij. Is het Carine, mijn vrouw, of Femke, onze oudste dochter. Carine moet namelijk nog de nacht ervoor werken, en ik vrees dat ze er zonder slaap als een wrak gaat bijlopen. En dan zou de fun er wel eens vanaf kunnen zijn.... We zien wel, ik zal deze namiddag hopelijk meer weten.

Oefenjumping 30/08/09 Ruitershoeve Wilderen

Gisteren op jumping geweest. Je weet wel, zo'n lokale oefenjumping. Wel, alhoewel mijn enthousiasme niet groot was, heb ik me toch geamuseerd. We zijn zelfs tot de allerlaatste gebleven. En eerlijk.... mijn bloed begon toch terug te borrelen om ook terug jumping te rijden.

Maar genoeg over mij. Inez heeft het uitstekend gedaan met haar criollootje. 4 rondes waarvan 1 foutloos en telkens 1 balk in de overige. Mogen we best fier op zijn, en dat was zij dus zeker ook. Ungaro heeft genoten van de extra beloningen. :)

Dut hebben we meegenomen voor de trailertraining. Best vreemd zo'n oploop in het zwart. Hij durfde er geen been op te zetten... maar na een tijdje heeft Femke hem wel zo ver gekregen. Op de trailer stond hij heel rustig, zal dus wel de zwarte rubber geweest zijn...
Maar, zoals steeds: oefening baart kunst en dat gaan we dadelijk weer in praktijk toepassen.

Vrijdag 28 aug

Gisteravond met de hele familie nog wat in de buitenbak gereden. Dut heb ik een beetje op gehoorzaamheid gereden: bij me blijven in stap terwijl de anderen rond me galopeerden. Kwestie meneer wat bij te leren om zich te gedragen op het criolloweek-end. Ik wil daar rustig rondwandelen met de anderen zonder dat meneer zijn eigen zin wil gaan doen.
En eigenaardig genoeg: stop je hem en laat je de teugels los, staat hij stil en beweegt geen vinger....
Rare jongens die criollo's.
Ungaro genoot van zijn ritje: de hele tijd een bokje bij het aangaloperen. Hij vond zichzelf geweldig en Inez maar schateren telkens hij bokte.
Die twee samen... tstststs :D

Weeral werk

Deze morgen gezien dat Joy en Dut hun sloten geforceerd hebben en de hele nacht op het gazon voor hun stal hebben doorgebracht. Zal weer wat mogen repareren....

Haaksbergen

Vandaag alvast begonnen met een paar voorbereidingen voor de trip naar Haaksbergen. We gaan namelijk naar het criollo week-end aldaar, ingericht door www.criollo.nl http://anne.messageboard.nl/16448/viewtopic.php?t=616
Zou zo'n 275 à 305km worden afhankelijk welke weg je volgt, en zo'n 3uur rijden... Daar zie ik een beetje tegen op.
En ook de min. en max. snelheden zijn in Nederland verschillend van België. Daar zit je met limieten tot 80 en 90 op resp. autowegen en snelwegen.

Nog wat verder zoeken naar allerhande tips.

Vanavond nog een wandeling van zo'n 1.5u gedaan, rustig, op het gemak, Dut ging goed door tot we op een stoppelveld kwamen. Daar wou hij perse ervandoor gaan in galop. Heb hem bij me kunnen houden omdat er een paard mee was dat nog niet lang onder zadel is. Dus hebben we onze "goesting" in bedwang gehouden en de hel rit uitgestapt. Thuis gekomen bekeek die melkmuil me met zo'n blik "als dat alles is, ga je voortaan maar te voet".
Kan ik hem ongelijk geven?

Morgenvroeg gaan we heel vroeg onder ons beiden een ritje maken.

Vanmorgen geprobeerd om Dut in te smeren met zonnebrandcreme. Hij vond het maar vies... was niet echt gelukkig, maar dat rothalster schuurt steeds op dezelfde plek en dan die hevige zon die vandaag verwacht wordt is er net te veel aan. En als ik het touwhalster omdoe, kan ik na een half uur gaan zoeken waar hij het weer verloren heeft. Hij heeft nml. last van zomereczeem en gaat graag langs de verschillende bomen in de wei langs om die vervelende jeuk er af te krabben. Jeuk niet weg natuurlijk, maar bibi hier kan dan wel gaan rondlopen zoeken.
Ach, de geneugtes van paarden bezitten ... :)

Vandaag ben ik dus ook eindelijk begonnen aan een blog over onze avonturen met de paarden. Ik hoop dat je er wat van geniet en graag had ik ook commentaar, advies, opmerkingen gekregen. Ik kan alleen maar bijleren.

david